O Concello está localizado no sureste da provincia
da Coruña, e adscríbese á Comarca de Arzúa[2],
concello co que linda polo sur xunto con Melide; polo Oeste cos concellos de
Frades e Mesía e ao Norte atópanse Vilasantar e Sobrado dos Monxes. Encóntrase
sobre as concas do Tambre e do Ulla.
Ningunha destas parroquias foi capital do concello, polo que non existía un escudo que o representase. No ano 1.935, ante a necesidade dun escudo propio, encárgaselle a Manuel Rico Verea investigar sobre a historia do concello e deseñar un escudo.
A día de hoxe, non se pode falar dun núcleo no
concello que funcione coma motor de crecemento, senón que nos podemos referir á
capital do Concello como Centro de Servizos, xa que no núcleo de Boimorto
atópanse case todos os establecementos comerciais e a maioría das
infraestruturas municipais.
As terras de Boimorto son terras de relevo
ondulado, configuradas por unha serie de vales frondosos. O pico máis alto
atopámolo nos Montes do Bocelo, o coto das Amieiras, que acada os 733 metros de
altura. O resto do territorio ten un relevo bastante suave, o que favorece un terreo
apropiado para a práctica da agricultura e da gandería, base da economía local.
Boimorto posúe grandes extensións dedicadas a monte con plantacións de carballos, eucaliptos, castiñeiros e piñeiros e tamén hai grandes praderías cunha excelente calidade de herba coa que se alimenta o gando vacún.
A economía do concello está nun período de cambio
entre unha etapa agraria, cara outra onde o peso económico recae sobre o sector
servizos.
Isto débese a que o sector primario deixou de ser a principal fonte de ocupación debido ás transformacións sufridas nos últimos anos. O sector primario está fundamentalmente representado pola gandería, principalmente bovina de orientación láctea. No referente ao gando porcino e avícola, este non é tan importante como o bovino, mais nos últimos anos o sector avícola tivo un despunte co asentamento de varias iniciativas tanto de produción cárnica como de ovos.
Asemade, os recursos forestais están pouco
aproveitados no sentido de que se limitan á produción de madeira e non á súa
transformación. Predominan as plantacións de eucaliptos que se complementan con
outras mais pequenas de carballos, castiñeiros ou piñeiros.
O sector secundario é o último en importancia polo
número de ocupados, concentrándose as actividades en pequenos talleres,
carpinterías e na construción.
O sector servizos vén gañando peso con respecto aos
anteriores, empregando máis da metade dos traballadores. Pero o sector ten un
carácter tradicional, con actividades baseadas no pequeno comercio familiar e
na hostaleira. Destacar tamén a importancia do emprego de poboación local nos
servizos da comarca ou incluso das cidades próximas.
POBOACIÓN
No momento da redacción deste traballo a poboación de Boimorto acada un
total de 1.849 habitantes distribuídos por sexos do seguinte xeito: 930 homes e
919 mulleres.
Pero ao longo dos anos que abrangue este estudo, o seu número era maior, atopando un pico álxido no ano 1988, cando se acada a cifra de 3.300 habitantes. A partires desa data o descenso é paulatino e significativo até os nosos días, chegando a descender até case a metade en apenas 35 anos.
Comentarios
Publicar un comentario